Jak włączyć samo wirowanie w pralce Candy?

Czym różni się samo wirowanie od odpompowania?

To rozróżnienie warto mieć w głowie, zanim dotkniesz pokrętła, bo panele Candy zawierają obie funkcje i wyglądają one podobnie.

Odpompowanie to wypompowanie wody z bębna do kanalizacji przy nieruchomym albo wolno obracającym się bębnie. Pranie zostaje mokre, ale w bębnie nie ma już wolnej wody. Symbol to zwykle miska z wodą i strzałką skierowaną w dół albo spirala przekreślona.

Wirowanie to obracanie bębna z dużą prędkością, przy której siła odśrodkowa wypycha wodę z włókien przez otwory w bębnie. Symbolem jest spirala, czasem opisywana jako ślimak. Pralka zawsze najpierw odpompowuje wodę, a dopiero potem rozpędza bęben, więc program nazwany „Odpompowanie i wirowanie” obejmuje obie czynności po kolei.

Praktyczna konsekwencja jest taka: jeżeli chcesz tylko pozbyć się wody z bębna, na przykład przed wyjęciem filtra albo przy praniu delikatnej rzeczy, której nie wolno wirować, wybierasz odpompowanie. Jeżeli chcesz odsączyć pranie, wybierasz wirowanie, a pralka odpompuje wodę po drodze.

Jak włączyć samo wirowanie w pralce Candy z pokrętłem programów?

W większości pralek Candy z klasycznym pokrętłem procedura zajmuje kilkanaście sekund.

Włącz urządzenie przyciskiem zasilania. Sprawdź, czy drzwi są zamknięte, bo pralka nie wystartuje przy niedomkniętych. Obróć pokrętło do pozycji oznaczonej symbolem spirali, opisanej jako „Wirowanie”, „Tylko wirowanie” albo „Odpompowanie i wirowanie”. Pozycja ta znajduje się zwykle w dolnej części tarczy, obok programów płukania.

Ustaw prędkość obrotów przyciskiem oznaczonym spiralą lub napisem „Spin”. Kolejne naciśnięcia przełączają dostępne wartości, najczęściej od 400 obrotów do maksimum przewidzianego dla modelu. Na wyświetlaczu albo diodach zobaczysz wybraną wartość.

Naciśnij „Start/Pauza”. Bęben rusza po kilkunastu sekundach, po zamknięciu blokady drzwi. Cały cykl trwa zwykle od 8 do 15 minut, przy czym rozpędzanie odbywa się stopniowo, z przerwami na rozłożenie prania, więc pierwsze minuty wyglądają, jakby nic się nie działo.

Po zakończeniu drzwi pozostają zablokowane jeszcze przez chwilę, zwykle jedną do dwóch minut. To zabezpieczenie, a nie usterka, i nie ma sensu szarpać za klamkę.

Co zrobić, gdy na pokrętle nie ma osobnego programu wirowania?

Część pralek Candy, zwłaszcza z rodziny Smart, Smart Pro i RapidÓ, ma pokrętło z programami prania i wyświetlacz dotykowy, ale bez wyraźnie opisanej pozycji „Wirowanie”. Nie oznacza to, że funkcji nie ma. Jest ukryta w mechanizmie wyboru faz.

Na panelu takich modeli znajduje się przycisk oznaczony ikoną koszulki z zegarem albo opisany jako wybór faz, etapów lub „Pranie / Płukanie / Wirowanie”. Naciskanie go przełącza, od którego etapu ma się zacząć program. Jedno naciśnięcie pomija pranie, kolejne pomija płukanie i zostawia samo odpompowanie z wirowaniem.

Procedura wygląda tak: ustaw pokrętło na dowolny program przewidujący wirowanie (dobrze sprawdza się program bawełna albo szybki 15 minut), potem naciskaj przycisk wyboru faz, aż na wyświetlaczu pozostanie tylko wskazanie wirowania lub odpompowania. Czas programu skróci się wtedy automatycznie, zwykle do 10 do 15 minut, i to jest najlepszy sygnał, że pralka zrozumiała polecenie. Na koniec ustaw obroty i naciśnij start.

W starszych modelach z prostym programatorem mechanicznym pozycja wirowania zawsze istnieje i znajduje się na końcu tarczy, tuż przed pozycją wyłączenia. Trzeba tylko pamiętać, że w takich konstrukcjach pokrętłem kręci się wyłącznie w jednym kierunku, zgodnie ze strzałką.

Do czego naprawdę służy przycisk Spin?

To najczęstsze nieporozumienie związane z panelami tej marki. Przycisk z ikoną spirali, opisany jako „Spin” albo „Wybór wirowania”, nie uruchamia wirowania. Służy wyłącznie do regulacji prędkości obrotów w wybranym już programie.

Naciskanie go przełącza wartości w dół, od maksymalnej dla danego modelu przez wartości pośrednie aż do pozycji zerowej. Ta ostatnia oznacza wyłączenie wirowania, czyli tryb, w którym pralka kończy cykl z praniem pływającym w wodzie po ostatnim płukaniu albo tylko odpompowuje wodę, zależnie od modelu. Bywa oznaczana przekreśloną spiralą i przydaje się przy tkaninach, które nie znoszą gniecenia.

Wniosek praktyczny: samo naciskanie przycisku Spin przy dowolnym programie nie da efektu samego wirowania. Trzeba najpierw wskazać pralce właściwy program albo fazę, a dopiero potem ustawić prędkość.

Warto też wiedzieć, że każdy program ma własne maksimum obrotów, niższe niż maksimum urządzenia. Program dla tkanin delikatnych czy wełny nie pozwoli ustawić 1400 obrotów nawet w pralce, która to potrafi. Jeżeli po wybraniu programu wskaźnik obrotów sam spada na niższą wartość, to nie usterka, tylko zabezpieczenie tkanin.

Dlaczego różnica między 1200 a 1400 obrotów jest mniejsza, niż sugerują liczby?

Warto wiedzieć, jak liczby na panelu przekładają się na to, co dzieje się w bębnie, bo pomaga to trafniej dobierać ustawienia i nie przepłacać przy zakupie kolejnej pralki.

Wodę z tkanin wypycha siła odśrodkowa, a ta rośnie z kwadratem prędkości obrotowej. W bębnie o średnicy około 50 cm przy 1000 obrotach na minutę tkanina dociskana jest do ścianki z przyspieszeniem rzędu 280 razy większym niż ziemskie, przy 1400 obrotach mniej więcej 545 razy. Skok jest więc znaczący.

Ilość usuniętej wody rośnie jednak znacznie wolniej, bo działa prawo malejących przyrostów. Woda dzieli się na tę swobodną, wypełniającą przestrzenie między włóknami, i tę związaną kapilarnie wewnątrz samych włókien. Pierwszą usuwa już umiarkowane wirowanie. Drugą trzyma napięcie powierzchniowe w kanalikach o średnicy liczonej w mikrometrach, a do jej wyparcia potrzeba przyspieszeń, których pralka domowa nie osiąga. Dlatego przeskok z 800 na 1000 obrotów zabiera z bawełny mniej więcej 10 punktów procentowych wilgotności, a z 1200 na 1400 już tylko 3 do 5.

Praktycznych wniosków jest kilka. Pralka z maksimum 1400 obrotów daje realną, ale niewielką przewagę nad modelem 1200, natomiast różnica w cenie bywa spora. Znacznie więcej zależy od tego, czy wsad jest dobrze rozłożony, bo niewyważony ładunek zmusza elektronikę do obniżenia obrotów niezależnie od tego, co ustawisz. I wreszcie: klasa skuteczności wirowania z etykiety energetycznej mówi więcej niż same obroty, bo uwzględnia konstrukcję bębna i czas trwania fazy, a nie tylko prędkość szczytową.

Jakie obroty wybrać do konkretnych tkanin?

Wybór prędkości to kompromis między suchością prania a jego kondycją. Im wyższe obroty, tym mniej wody zostaje we włóknach, ale tym mocniej pranie jest zgniecione i tym większe naprężenia działają na tkaninę.

Ręczniki, pościel bawełniana i dżins znoszą maksimum bez konsekwencji i zyskują na tym najwięcej, bo chłoną dużo wody. Odzież syntetyczna schnie szybko sama z siebie, więc wysokie obroty niewiele zmieniają, a zwiększają gniecenie. Wełna i jedwab wymagają wartości niskich, 400 do 600 obrotów, przy czym część rzeczy wełnianych lepiej odsączyć w ręczniku niż w pralce. Firany i tkaniny lekkie odsącza się przy 400 do 600 obrotów, bo przy wyższych zostają w nich trwałe załamania, a delikatna siatka może się rozciągnąć.

Osobny przypadek to rzeczy z wypełnieniem: kurtki puchowe, poduszki, kołdry. Tu wysokie obroty są wręcz zalecane, bo wypełnienie musi oddać jak najwięcej wody, inaczej schnie kilka dni i zaczyna pachnieć. Warunek jest jeden: wsad musi być rozłożony równomiernie, o czym za chwilę.

Wilgotność resztkowa podawana jest jako procent masy suchego prania, więc 50 procent oznacza, że 5 kg suchych rzeczy waży po wirowaniu około 7,5 kg. Różnica między 800 a 1400 obrotów to przy takim wsadzie mniej więcej litr wody, co przekłada się na kilkadziesiąt minut różnicy w czasie schnięcia na suszarce i zauważalnie krótszy cykl w suszarce bębnowej.

Dlaczego pralka Candy nie chce odwirować pojedynczej rzeczy?

To jedno z najczęściej zgłaszanych zachowań i prawie zawsze jest funkcją, a nie usterką. Pralka przed rozpędzeniem bębna wykonuje próbę wyważenia: obraca wsad wolno i mierzy, jak rozkłada się masa. Jeżeli wykryje, że ładunek jest skupiony po jednej stronie, przerywa rozpędzanie, próbuje rozłożyć pranie i powtarza pomiar.

Pojedynczy ciężki przedmiot, na przykład dywanik łazienkowy, gruby sweter czy jedna kurtka, zbija się w bęben w jedną bryłę. Przy próbie rozpędzenia do 1000 obrotów taka bryła wytworzyłaby drgania zdolne przesunąć pralkę po podłodze i uszkodzić łożyska, więc elektronika obniża obroty albo rezygnuje z wirowania i kończy program. Pranie zostaje mokre, a użytkownik jest przekonany, że sprzęt się zepsuł.

Rozwiązanie jest banalne: dołóż dwa lub trzy ręczniki średniej wielkości. Wyrównają rozkład masy i pralka dokończy wirowanie normalnie. Ta sama zasada dotyczy zbyt małego wsadu, przy którym rzeczy nie mają się o co oprzeć.

Przeciwny przypadek, czyli przeładowanie bębna, daje ten sam objaw z innego powodu. Mokre pranie wypełniające bęben pod korek nie ma miejsca, żeby rozłożyć się przy obrotach, więc wsad pozostaje zbity. Bęben powinien być wypełniony maksymalnie do trzech czwartych, licząc po włożeniu suchego prania.

Znaczenie ma też ustawienie pralki. Urządzenie stojące krzywo albo na śliskiej płytce reaguje na drgania mocniej, więc elektronika szybciej przerywa rozpędzanie. Wypoziomowanie sprawdzisz poziomicą położoną na górnej pokrywie w dwóch kierunkach, a regulujesz je nóżkami z nakrętkami kontrującymi.

Co zrobić, gdy wirowanie nie startuje mimo poprawnych ustawień?

Jeżeli program jest wybrany prawidłowo, wsad wyważony, a bęben mimo to się nie rozpędza, przyczyn jest kilka i większość da się sprawdzić samodzielnie.

Najczęstsza to zatkany filtr pompy odpływowej. Pralka nie rozpocznie wirowania, dopóki nie usunie wody z bębna, a filtr pełen włosów, monet i włókien blokuje odpływ. Filtr znajduje się za klapką w prawym dolnym rogu obudowy. Przed odkręceniem podstaw płaskie naczynie i szmatę, bo wypłynie z niego do dwóch litrów wody.

Druga przyczyna to wąż odpływowy zagięty albo poprowadzony zbyt wysoko po przesunięciu pralki. Trzecia to niesprawny czujnik ciśnienia, potocznie zwany hydrostatem. To on informuje sterownik, że w bębnie nie ma już wody. Jeśli jego wężyk się zatka osadem, pralka „widzi” wodę, której nie ma, i nie przechodzi do wirowania. Objaw jest charakterystyczny: bęben kręci się wolno w kółko, program się przedłuża, a wirowanie nigdy nie następuje.

Zdarza się też blokada rodzicielska. Aktywna blokada przycisków uniemożliwia zmianę ustawień, więc naciskanie przycisku wyboru faz nie daje efektu. W pralkach Candy wyłącza się ją zwykle przez przytrzymanie dwóch przycisków przez kilka sekund, a sygnalizuje symbol kłódki na wyświetlaczu.

Warto dodać jedną rzecz o nowych pralkach: jeśli urządzenie zostało niedawno wniesione, sprawdź, czy zdjęto śruby transportowe z tylnej ścianki. Praca z zablokowanym bębnem to najszybszy sposób na uszkodzenie amortyzatorów, a objawem bywa właśnie przerywane wirowanie i głośna praca.

Jak uruchomić wirowanie z aplikacji hOn?

Pralki Candy z łącznością Wi-Fi obsługiwane są przez aplikację hOn. Można w niej wybrać program, ustawić obroty i uruchomić cykl zdalnie, o ile urządzenie zostało wcześniej przygotowane do pracy zdalnej.

Przygotowanie polega na ustawieniu pokrętła w pozycji zdalnego sterowania, oznaczonej symbolem połączenia albo opisanej jako tryb zdalny, i włączeniu funkcji przyciskiem na panelu. Bez tego kroku aplikacja pokaże stan urządzenia, ale nie uruchomi programu, bo pralka nie przyjmuje poleceń z zewnątrz przy zwykłym ustawieniu pokrętła.

Wirowanie znajdziesz w aplikacji wśród programów dodatkowych, zwykle w sekcji z programami specjalnymi. Ustawisz tam także prędkość obrotów. Rozwiązanie ma sens głównie wtedy, gdy pranie zostało w bębnie, a ty jesteś poza domem i chcesz je odwirować tuż przed powrotem, żeby nie zdążyło nabrać zapachu.

Ograniczenie jest oczywiste, ale trzeba je nazwać: zdalne uruchomienie działa tylko przy zamkniętych drzwiach i przy praniu już włożonym do bębna. Aplikacja nie zastąpi obecności przy urządzeniu, jeśli coś pójdzie nie tak, a wirowanie należy do faz o największym obciążeniu mechanicznym.

Kiedy lepiej w ogóle zrezygnować z wirowania?

Są sytuacje, w których wyłączenie wirowania jest świadomym wyborem, a nie stratą. Tkaniny gniotące się trwale, jak len czy niektóre wiskozy, po wirowaniu na wysokich obrotach wymagają prasowania z parą, a bywa, że część załamań zostaje na stałe. Odsączenie ich przy 400 obrotach albo wcale i powieszenie ociekających daje efekt bliższy prasowanej gładkości.

Dzianiny z dużą zawartością wełny rozciągają się pod własnym ciężarem, gdy są mokre, więc wirowanie na wysokich obrotach nie tyle je uszkadza, co utrwala rozciągnięcie w pozycji, w jakiej leżały w bębnie. Lepszym rozwiązaniem jest krótkie odsączenie przy 400 obrotach i suszenie na płasko.

Odzież z membraną, kurtki techniczne i rzeczy z nadrukami termotransferowymi znoszą wirowanie średnie, ale przy maksymalnych obrotach naprężenia w miejscu zgięcia potrafią uszkodzić laminat albo spowodować odklejanie nadruku wzdłuż krawędzi.

Ostatni przypadek jest zwyczajnie praktyczny: pranie, które i tak trafi do suszarki bębnowej z pompą ciepła, warto odwirować możliwie mocno. Każdy litr wody usunięty mechanicznie w pralce to energia, której nie musi zużyć suszarka, a wirowanie jest pod tym względem kilkakrotnie tańsze niż odparowywanie.

Podsumowanie

Uruchomienie samego wirowania w pralce Candy sprowadza się do jednej decyzji: wskazania urządzeniu, że ma pominąć pranie i płukanie. W modelach z klasycznym pokrętłem robi się to przez ustawienie go na pozycji ze spiralą, w modelach z wyświetlaczem przez przycisk wyboru faz, który skraca program do samego odpompowania z wirowaniem.

Przycisk Spin nie uruchamia niczego, tylko ustawia prędkość, i to rozróżnienie odpowiada za większość nieudanych prób. Skrócony czas programu na wyświetlaczu, zwykle 10 do 15 minut, jest najpewniejszym potwierdzeniem, że pralka przyjęła ustawienie.

Jeżeli mimo wszystko bęben się nie rozpędza, najpierw sprawdź wyważenie wsadu, potem filtr pompy. Te dwie rzeczy odpowiadają za zdecydowaną większość przypadków, w których pranie zostaje mokre, a urządzenie sprawia wrażenie zepsutego.

Najczęściej zadawane pytania

Zebrane niżej pytania dotyczą kwestii, które pojawiają się już po uruchomieniu cyklu albo przy porównywaniu ustawień między modelami. Odpowiedzi są krótkie i praktyczne.

Ile trwa samo wirowanie w pralce Candy?

Zwykle od 8 do 15 minut, zależnie od modelu i wybranej prędkości. Czas obejmuje odpompowanie wody, kilka prób wyważenia wsadu i stopniowe rozpędzanie, więc pierwsze minuty mogą wyglądać na bezczynność urządzenia.

Czy wirowanie zużywa dużo prądu?

Nie, to jedna z najtańszych faz cyklu. Samodzielne wirowanie pełnego wsadu to zwykle 0,05 do 0,15 kWh, czyli kilka groszy, a energia zużyta na wyższe obroty zwraca się z nawiązką, jeśli pranie trafia potem do suszarki.

Co oznacza przekreślona spirala na panelu?

Wyłączone wirowanie, czyli tryb, w którym pralka kończy cykl bez rozpędzania bębna. Stosuje się go przy tkaninach, które nie znoszą zagnieceń, oraz przy rzeczach delikatnych odsączanych później ręcznie.

Czy można wirować rzeczy prane wcześniej ręcznie?

Tak, wystarczy włożyć je do bębna i uruchomić program wirowania. Warto tylko sprawdzić, czy nie ociekają nadmiernie, bo duża ilość wody wlanej razem z praniem wydłuża fazę odpompowania i przy niektórych modelach powoduje dodatkowe płukanie.

Dlaczego pralka wiruje ciszej niż wcześniej i pranie jest bardziej mokre?

Najczęściej dlatego, że elektronika obniżyła obroty po wykryciu niewyważenia. Zdarza się to przy wsadzie zawierającym jedną ciężką rzecz, a także przy zużytych amortyzatorach, gdy urządzenie ma kilkanaście lat i drgania są większe niż fabrycznie.

Czy w każdej pralce Candy da się ustawić 1400 obrotów?

Nie, maksymalna prędkość zależy od modelu i mieści się zwykle w przedziale 800 do 1400 obrotów. Dodatkowo poszczególne programy mają własne limity, więc przy tkaninach delikatnych nawet mocna pralka nie pozwoli wybrać wartości maksymalnej.

Czy częste wirowanie na maksymalnych obrotach skraca życie pralki?

Samo wirowanie z pełnym, dobrze rozłożonym wsadem nie jest dla urządzenia szkodliwe. Obciążenie rośnie natomiast przy wsadach niewyważonych i przy pralce stojącej nierówno, bo wtedy drgania przenoszą się na łożyska i amortyzatory znacznie mocniej niż przy normalnej pracy.