Ekspres robi bardzo mało kawy – przyczyny i diagnostyka krok po kroku

Czy to usterka, czy tylko ustawienia?

Zacznij od najbardziej prozaicznej możliwości, bo w praktyce odpowiada ona za bardzo dużą część przypadków, a naprawa jest bezpłatna i trwa minutę.

Ekspresy automatyczne pamiętają zaprogramowaną objętość każdego napoju. Wystarczy, że ktoś przytrzymał przycisk przy krótkiej filiżance albo że urządzenie zapisało nową wartość przypadkiem, i od tej pory każde espresso ma 20 ml zamiast 40. To samo dotyczy profili użytkownika: część automatów przełącza się między nimi jednym dotknięciem, a każdy profil ma własne objętości.

Druga rzecz to reset po odkamienianiu albo po zaniku zasilania. Sporo modeli po zakończonym cyklu serwisowym przywraca ustawienia fabryczne dla objętości napojów, a fabryczne wartości bywają inne niż to, do czego użytkownik przywykł. Objaw pojawia się wtedy nagle, dokładnie po odkamienianiu, i łatwo pomylić go z uszkodzeniem powstałym w trakcie procedury.

Trzecia to ustawienie mocy naparu, czyli dawki mielenia. Zwiększenie dawki przy niezmienionej objętości nie skraca porcji, ale w połączeniu ze zbyt drobnym mieleniem potrafi zadławić przepływ, o czym za chwilę.

Czwarta, banalna, ale zdarza się częściej niż powinna: aktywny tryb oszczędny albo tryb podróżny, w którym urządzenie ogranicza objętości, oraz wybrany przypadkiem napój o innej nazwie. Espresso i espresso lungo różnią się na wyświetlaczu jednym słowem, a w filiżance dwukrotnie.

Jak to sprawdzić, nie zgadując? Wejdź w ustawienia i przywróć wartości fabryczne dla objętości napojów albo zaprogramuj je od nowa, mierząc wypływ na wadze lub w naczyniu z podziałką. Jeśli po tym zabiegu urządzenie nalewa poprawnie, sprawa jest zamknięta i żadna diagnostyka nie jest potrzebna.

Jak w minutę sprawdzić, gdzie leży problem?

Jeżeli ustawienia są w porządku, przychodzi czas na test, który dzieli wszystkie pozostałe przyczyny na dwie grupy. Jest prosty, a oszczędza mnóstwo błądzenia.

Uruchom funkcję gorącej wody, czyli tę, która nalewa wodę bez udziału kawy, i sprawdź, czy urządzenie wydaje pełną, zaprogramowaną porcję w normalnym tempie. Jeśli twój model nie ma tej funkcji, uruchom program płukania i obserwuj, ile wody spływa na tackę.

Wynik pierwszy: gorąca woda leci normalnie, mocnym strumieniem i w pełnej objętości, a kawy jest za mało. Oznacza to, że sam obieg wody, pompa i grzałka pracują poprawnie, a problem leży na drodze kawy, czyli w młynku, w dawce, w stopniu mielenia albo w zaparzaczu. To grupa przyczyn, z których większość usuwa się samodzielnie.

Wynik drugi: gorącej wody też jest mało, leci słabo, kropelkami albo z przerwami. Wtedy problem dotyczy układu wodnego: zbiornika, filtra, zapowietrzenia, kamienia, przepływomierza lub pompy. To grupa, w której część rzeczy zrobisz sam, ale część wymaga serwisu.

Warto przy okazji zwrócić uwagę na dźwięk pompy. Pompa pracująca normalnie brzmi jak równomierne, rytmiczne buczenie. Pompa próbująca tłoczyć wodę przez zablokowany układ pracuje głośniej, wyżej i nierówno, czasem z wyraźnym charkotem. Pompa zasysająca powietrze wydaje przerywany, chlupiący dźwięk. Te trzy brzmienia da się rozróżnić po jednym cyklu i sporo mówią o kierunku poszukiwań.

Dlaczego stopień mielenia decyduje o ilości kawy w filiżance?

To najczęstsza przyczyna z grupy pierwszej i zarazem ta, którą najłatwiej wywołać przypadkiem, zmieniając kawę na inną.

Woda przepływa przez zbitą warstwę zmielonej kawy i napotyka opór proporcjonalny do drobności zmielenia. Przy ustawieniu zbyt drobnym opór rośnie tak bardzo, że pompa nie jest w stanie przetłoczyć zaprogramowanej objętości w przewidzianym czasie. Elektronika przerywa cykl po upływie limitu i w filiżance zostaje kilkanaście mililitrów gęstego, ciemnego naparu. Bywa też odwrotnie: przy zbyt grubym mieleniu woda przelatuje błyskawicznie, kawy jest dużo, ale jest jasna i wodnista.

Kluczowy szczegół dotyczy tego, kiedy się to pojawia. Prawie zawsze po zmianie ziaren. Kawa ciemno palona jest bardziej krucha i miele się drobniej przy tym samym ustawieniu młynka niż kawa jasno palona. Wystarczy przejść z jednej mieszanki na drugą, żeby przy niezmienionych ustawieniach przepływ się zadławił. To nie jest usterka, tylko normalna właściwość sprzętu.

Regulacja młynka w ekspresach automatycznych ma jedną zasadę, której złamanie kończy się uszkodzeniem żaren: pokrętło przestawia się wyłącznie podczas pracy młynka, czyli w trakcie mielenia. Przy nieruchomych żarnach mielony materiał blokuje mechanizm i można wyłamać zabierak. Zmiany wprowadza się po jednym stopniu i ocenia dopiero po dwóch, trzech kolejnych kawach, bo w komorze zostaje jeszcze kawa zmielona na starym ustawieniu.

Osobno warto pamiętać o kawach, których do młynka wsypywać nie wolno. Ziarna aromatyzowane, karmelizowane i z dodatkiem cukru sklejają żarna oraz kanał wysypowy, a efektem jest właśnie stopniowo malejąca ilość kawy w filiżance. Producenci wyłączają takie przypadki z gwarancji, a usunięcie osadu wymaga rozebrania młynka.

Co się dzieje, gdy kawa nie dociera do zaparzacza?

Bywa i tak, że młynek pracuje, ale do komory zaparzania trafia znacznie mniej kawy, niż powinno. Objaw jest wtedy podwójny: mało napoju i jednocześnie napój bardzo słaby, wodnisty, bez cremy.

Pierwsza przyczyna to zawieszanie się ziaren w zasobniku. Nad wlotem do żaren tworzy się sklepienie, pod którym powstaje pusta przestrzeń, a młynek mieli tylko to, co zdąży się osypać. Zdarza się przede wszystkim przy ciemno palonych, oleistych ziarnach. Rozwiązanie: przemieszać ziarna drewnianą łyżką albo postukać w bok zasobnika, a przy nawrotach zmienić kawę na mniej tłustą.

Druga to zapchany kanał wysypowy między młynkiem a zaparzaczem. Osadza się w nim tłuszcz z kawy, a przy dostępie wilgoci powstaje twarda skorupa. Objawem jest kawa docierająca do zaparzacza w części albo z opóźnieniem. Kanał w wielu modelach da się przeczyścić po wyjęciu zaparzacza, pędzelkiem lub wykałaczką, na sucho. Nigdy wodą, bo wilgoć w tym miejscu tylko pogarsza sytuację.

Trzecia dotyczy samego dozowania. Część ekspresów pozwala ustawić dawkę mielenia w gramach albo na skali od słabej do mocnej. Ustawienie minimalnej dawki przy dużej objętości napoju daje kawę wodnistą, ale nie ogranicza ilości. Jeśli jednak dawka jest maksymalna, a mielenie drobne, warstwa kawy w zaparzaczu robi się zbyt gruba i zaczyna dławić przepływ. Te dwa parametry działają razem i przy problemach z przepływem warto cofnąć oba o jeden stopień, a potem wracać pojedynczo.

Jak kamień ogranicza przepływ i myli elektronikę?

To najbardziej niedoceniana przyczyna, a jednocześnie ta, która daje najbardziej mylące objawy, bo urządzenie zachowuje się tak, jakby wszystko było w porządku.

Kamień odkłada się wszędzie tam, gdzie woda jest podgrzewana i gdzie płynie przez wąskie przekroje: w grzałce lub termobloku, w zaworach, w przewodach i w przepływomierzu. Ten ostatni element zasługuje na osobne omówienie, bo jest bezpośrednio odpowiedzialny za objaw opisany w tytule.

Przepływomierz to niewielki wirniczek z magnesem, umieszczony w obiegu wody. Elektronika liczy jego obroty i na tej podstawie ustala, ile wody przepłynęło. Nie mierzy tego, co wylądowało w filiżance, tylko to, co minęło czujnik. Gdy wirniczek zostanie obrośnięty kamieniem, kręci się z oporem i zaniża liczbę obrotów albo, przy częściowym zablokowaniu, zawyża je względem realnego przepływu. W tym drugim przypadku urządzenie uznaje, że nalało już całą porcję, i przerywa cykl, mimo że w filiżance jest połowa. Nie ma wtedy żadnego komunikatu o błędzie, bo z perspektywy sterownika wszystko poszło poprawnie.

Objawy sugerujące ten scenariusz: ilość kawy zmienia się z porcji na porcję, raz mniej, raz więcej, bez związku z rodzajem ziaren i ustawieniami. Do tego dochodzi zwykle wydłużony czas nagrzewania i słabszy strumień gorącej wody.

Odkamienianie wykonuje się preparatem przeznaczonym do ekspresów, zgodnie z programem wbudowanym w urządzenie. Nie zastępuje go ocet ani kwasek cytrynowy w dowolnym stężeniu: ocet uszkadza uszczelki i zostawia zapach na tygodnie, a zbyt stężony kwas potrafi rozpuścić powłoki aluminiowych elementów. Częstotliwość zależy od twardości wody i w polskich warunkach oznacza zwykle cykl co 1 do 3 miesięcy. Warto sprawdzić, czy w ustawieniach urządzenia wpisano faktyczną twardość wody, bo domyślna wartość fabryczna rzadko odpowiada rzeczywistości i wtedy ekspres przypomina o odkamienianiu zbyt rzadko.

Jeśli kamień odłożył się na tyle, że program odkamieniania nie przywraca przepływu, potrzebne jest udrożnienie układu w serwisie. Ta usługa kosztuje orientacyjnie od 200 zł, stan na sierpień 2026.

Kiedy winny jest zaparzacz, uszczelki albo sitko?

Zaparzacz to serce ekspresu automatycznego i element, który zbiera najwięcej osadów, bo przechodzi przez niego wszystko: woda, kawa i tłuszcze.

W konstrukcjach z wyjmowanym blokiem zaparzającym sprawa jest prosta i warto ją sprawdzić przed czymkolwiek innym w tej grupie. Wyjmij zaparzacz, opłucz go dokładnie pod ciepłą bieżącą wodą, bez detergentu, i obejrzyj górne sitko, przez które wpływa woda. Zapchane drobinkami kawy sitko ogranicza przepływ tak samo skutecznie jak zbyt drobne mielenie. Delikatne przeczyszczenie miękką szczoteczką zwykle wystarcza. Po wysuszeniu warto nanieść odrobinę smaru silikonowego przeznaczonego do ekspresów na prowadnice i uszczelki, jeśli producent to przewiduje.

Uszczelki tłoka zużywają się z czasem i tracą sprężystość. Objawem jest część wody uciekająca obok kawy, bezpośrednio do tacki ociekowej, przez co do filiżanki trafia mniej napoju, a on sam jest jaśniejszy i słabszy niż zwykle. Sygnałem jest wtedy nietypowo mokra tacka po każdym parzeniu, mimo że nic się nie przelewa. Regeneracja zaparzacza albo wymiana uszczelek to w polskich serwisach koszt orientacyjnie od 150 do 250 zł.

W urządzeniach z zabudowanym zaparzaczem, których nie da się wyjąć ręcznie, jedyną dostępną formą konserwacji jest program czyszczenia z tabletkami odtłuszczającymi. Warto go uruchamiać zgodnie z zaleceniem urządzenia, a nie dopiero wtedy, gdy pojawią się problemy. Tabletki usuwają osady tłuszczowe, których woda nie ruszy, a to właśnie one najczęściej odpowiadają za stopniowe pogarszanie się przepływu w tych konstrukcjach.

Osobna sprawa to wylewka. W wielu modelach jest rozbieralna, a w jej wnętrzu zbierają się drobinki kawy i tłuszcz. Zdarza się, że sama wylewka jest drożna, ale kanaliki rozdzielające strumień na dwie filiżanki są zaklejone i przez to napój wypływa wolniej, a część zostaje wewnątrz. Mechaniczne czyszczenie wylewki w serwisie to koszt rzędu 100 zł, ale w większości urządzeń da się to zrobić samodzielnie.

Co sprawdzić w zbiorniku wody i filtrze?

Ta grupa przyczyn dotyczy sytuacji, w której także gorącej wody jest za mało, i zawiera kilka rzeczy, które łatwo przeoczyć, bo wyglądają na oczywiste.

Zbiornik musi być prawidłowo osadzony. W większości modeli na jego spodzie znajduje się zawór zwrotny otwierany dopiero po pełnym wsunięciu. Zbiornik dosunięty niecałkowicie, oparty o kamień albo o resztki kawy w prowadnicy, otwiera się częściowo i pompa zasysa wodę wraz z powietrzem. Objawem jest przerywany, chlupiący dźwięk i porcje mniejsze niż zaprogramowane.

Filtr wody, jeśli urządzenie go używa, jest częstą i mało oczywistą przyczyną. Nowy wkład trzeba przed montażem zanurzyć w wodzie i odpowietrzyć zgodnie z instrukcją, inaczej pęcherzyk powietrza w jego wnętrzu blokuje przepływ. Wkład przeterminowany, używany dłużej niż zalecane 1 do 2 miesięcy, zarasta i stawia coraz większy opór. Warto na próbę wyjąć filtr i sprawdzić, czy przepływ wraca do normy. Jeśli tak, sprawa jest rozwiązana, choć trzeba wtedy zmienić w ustawieniach informację o obecności filtra, żeby urządzenie prawidłowo liczyło cykle odkamieniania.

Zapowietrzenie układu zdarza się po całkowitym opróżnieniu zbiornika w trakcie parzenia oraz po długim postoju. Objawia się słabym, przerywanym strumieniem i głośną pracą pompy. Rozwiązaniem jest kilkukrotne uruchomienie funkcji gorącej wody albo pary przy pełnym zbiorniku, co wypycha powietrze z przewodów. W niektórych modelach producent opisuje osobną procedurę odpowietrzania.

Ostatnia, prozaiczna rzecz: pływak w tacce ociekowej i czujnik pojemnika na fusy. Przepełniona tacka albo źle osadzony pojemnik potrafią przerwać cykl w połowie, a komunikat nie zawsze jest jednoznaczny.

Co jest inne w ekspresie kolbowym?

W kolbowym diagnostyka wygląda podobnie w warstwie mechanicznej, ale dochodzi kilka elementów, których w automacie nie ma, i to one zwykle odpowiadają za małą ilość napoju.

Dopasowanie dawki do koszyka jest tu punktem wyjścia. Koszyk jednofiliżankowy przewidziany na 7 do 9 gramów, napełniony 18 gramami, zostawi zbyt małą przestrzeń nad kawą, ciasto dotknie sitka i przepływ zostanie zdławiony. Objawem jest odcisk sitka na powierzchni fusów po wyjęciu kolby. Odwrotnie: koszyk dwufiliżankowy z 9 gramami daje kanałowanie i wodnisty napar. Warto zważyć dawkę i sprawdzić w opisie koszyka, na ile jest przewidziany.

Drugi element to sitko prysznicowe w głowicy. Zbiera osad z kawy i wapń, a zapchane rozprowadza wodę nierównomiernie i ogranicza przepływ. Odkręca się je zwykle jedną śrubą, moczy w preparacie do czyszczenia ekspresów i szczotkuje. To zabieg wykonywany co kilka miesięcy, a w ekspresie używanym codziennie warto go robić częściej.

Trzeci to przepłukiwanie wsteczne, wykonywane w maszynach z zaworem trójdrożnym. Do kolby wkłada się ślepy koszyk, dodaje preparat i uruchamia parzenie kilka razy z przerwami. Zabieg czyści drogę wypływu i sam zawór. W maszynach bez zaworu trójdrożnego, w tym w większości tanich konstrukcji domowych, tego się nie robi.

Czwarty dotyczy koszyków ciśnieniowych, spotykanych w tańszych ekspresach domowych. Mają dodatkową komorę z małym otworkiem, który wytwarza sztuczne ciśnienie i pozwala uzyskać cremę z kawy zmielonej niezbyt precyzyjnie. Ten otworek zatyka się bardzo łatwo i wtedy z kolby schodzą pojedyncze krople. Czyści się go szpilką i przepłukuje pod ciśnieniem wody.

Co jest inne w ekspresie kapsułkowym i przelewowym?

W tych konstrukcjach lista przyczyn jest krótsza, bo mniej rzeczy może pójść nie tak, ale objaw wygląda identycznie.

W ekspresach kapsułkowych najczęstszą przyczyną jest zapchana igła przebijająca kapsułkę. Osadzają się na niej resztki kawy, a wąski kanalik zarasta. Producenci zwykle przewidują procedurę czyszczenia, czasem z użyciem dołączonego narzędzia. Drugą typową przyczyną jest kamień w komorze i w przewodach, usuwany programem odkamieniania. Trzecia, często pomijana: objętości napojów w tych urządzeniach też są programowalne, a przytrzymanie przycisku przy małej filiżance zapisuje nową wartość na stałe. Przywrócenie ustawień fabrycznych opisuje instrukcja i zwykle polega na przytrzymaniu przycisków przy włączaniu.

W ekspresach przelewowych mała ilość naparu wynika najczęściej z zawapnionego przewodu wznoszącego albo z zablokowanego zaworu antykapiącego pod koszem filtra. Ten drugi zamyka się pod ciężarem wody i otwiera dopiero przy napełnianiu, a zaklejony resztkami kawy potrafi zatrzymać większość naparu w koszu. Czyści się go po zdjęciu kosza, przepłukując i naciskając kilka razy trzpień zaworu.

W kawiarkach objaw wynika z zablokowanego zaworu bezpieczeństwa, zużytej uszczelki albo zbyt drobno zmielonej kawy zapychającej sitko. Warto sprawdzić, czy uszczelka nie stwardniała, bo po dwóch, trzech latach użytkowania traci elastyczność i para ucieka bokiem zamiast przetłaczać wodę.

Kiedy to pompa i ile kosztuje naprawa?

Pompa jest podejrzewana najczęściej i najczęściej niesłusznie, bo jej awaria daje objawy dość charakterystyczne i rzadko sprowadza się do samego zmniejszenia porcji.

Uszkodzona pompa wibracyjna albo nie tłoczy w ogóle, albo pracuje wyraźnie głośniej i z innym, wyższym dźwiękiem. Bywa też, że traci wydajność stopniowo, co daje malejące porcje przy jednoczesnym wydłużeniu czasu parzenia. Zanim jednak przyjmie się tę diagnozę, warto wykluczyć kamień, bo pompa tłocząca przez zarośnięty układ brzmi bardzo podobnie do pompy zużytej.

Ceny orientacyjne, stan na sierpień 2026: wymiana pompy w polskim serwisie to najczęściej 150 do 400 zł łącznie z częścią i robocizną, w zależności od modelu i dostępności. Regeneracja zaparzacza lub wymiana uszczelek 100 do 250 zł. Udrożnienie zawapnionego układu wodnego od 200 zł. Naprawa układu wodnego obejmująca przepływomierz i zawory od 200 zł. Naprawa elektroniki, w tym płyty sterującej, potrafi sięgnąć 350 do 600 zł. Diagnostyka jest w wielu serwisach bezpłatna, jeśli klient decyduje się na naprawę.

Prosta reguła decyzyjna: jeśli szacowany koszt naprawy przekracza mniej więcej połowę ceny porównywalnego nowego urządzenia, a sprzęt ma już kilka lat i inne podzespoły też są zużyte, naprawa przestaje mieć uzasadnienie. Przy ekspresach ze średniej i wyższej półki ten próg wypada zwykle po stronie naprawy, bo urządzenia te są droższe i lepiej serwisowalne.

Warto też pamiętać o kwestii gwarancyjnej. Zaniedbanie odkamieniania jest najczęstszym powodem odmowy naprawy w ramach gwarancji, bo skutki kamienia są dla serwisanta widoczne od razu. Utrzymywanie regularnego cyklu odkamieniania i zapisywanie dat bywa więc argumentem czysto finansowym.

Na koniec

Mała ilość kawy w filiżance ma jedną cechę, która bardzo ułatwia diagnostykę: prawie zawsze da się ją przypisać do jednej z dwóch dróg. Albo woda nie przepływa tak, jak powinna, albo przepływa poprawnie, tylko napotyka zbyt duży opór po stronie kawy. Test z gorącą wodą rozdziela te dwie ścieżki w niecałą minutę i po nim wiadomo, gdzie szukać.

Z rzeczy, które w praktyce najczęściej kończą sprawę bez wydawania pieniędzy, na czele są dwie: sprawdzenie zaprogramowanych objętości napojów oraz przestawienie młynka o stopień grubiej po zmianie ziaren. Trzecia to porządne odkamienianie, wykonane preparatem do ekspresów, a nie domowym zamiennikiem.

Jeśli po tych krokach objaw zostaje, a ilość kawy zmienia się losowo z porcji na porcję, prawdopodobnie chodzi o zawapniony przepływomierz albo zużyte uszczelki zaparzacza. To już zadanie dla serwisu, ale przynajmniej wiadomo, z czym się tam zgłosić, a dobrze opisany objaw skraca diagnostykę i obniża rachunek.

Najczęściej zadawane pytania

Poniżej krótkie odpowiedzi na pytania, które pojawiają się przy tym objawie najczęściej. Dotyczą zarówno bieżącej obsługi, jak i decyzji o naprawie.

Czy można odkamienić ekspres octem lub kwaskiem cytrynowym?

Nie jest to zalecane. Ocet uszkadza uszczelki i pozostawia zapach, którego nie da się szybko wypłukać, a kwasek w nieodpowiednim stężeniu bywa zbyt agresywny dla elementów aluminiowych. Preparaty przeznaczone do ekspresów mają dobrane stężenie i inhibitory korozji, a użycie zamiennika bywa podstawą do odrzucenia reklamacji.

Jak często wykonywać odkamienianie ekspresu automatycznego?

Najczęściej co 1 do 3 miesięcy, w zależności od twardości wody i liczby parzeń. Urządzenie samo o tym przypomina, ale tylko wtedy, gdy w ustawieniach wpisano faktyczną twardość wody. Warto ją zmierzyć paskiem dołączonym do ekspresu, bo domyślne ustawienie fabryczne rzadko odpowiada rzeczywistości.

Czy filtr wody w ekspresie jest potrzebny?

Zmniejsza tempo odkładania się kamienia i poprawia smak, ale wymaga wymiany co 1 do 2 miesięcy i musi być prawidłowo odpowietrzony przy montażu. Alternatywą jest używanie wody butelkowanej o niskiej mineralizacji lub filtrowanej w dzbanku. Woda demineralizowana się nie nadaje, bo pozbawiona minerałów źle ekstrahuje kawę.

Czy zmiana kawy może zepsuć przepływ w ekspresie?

Nie zepsuje urządzenia, ale bardzo często zmienia opór przepływu, bo różne wypały mielą się inaczej przy tym samym ustawieniu młynka. Po zmianie ziaren warto założyć, że regulacja mielenia będzie wymagała korekty o jeden lub dwa stopnie. Wyjątkiem są kawy aromatyzowane i z dodatkiem cukru, które faktycznie mogą uszkodzić młynek.

Dlaczego pierwsza kawa po włączeniu jest mniejsza od kolejnych?

Zwykle dlatego, że część wody zużywa się na wypełnienie i podgrzanie układu oraz na płukanie wykonywane przy starcie. W niektórych modelach jest to zachowanie normalne i opisane w instrukcji. Jeśli jednak różnica jest duża i powtarzalna, warto sprawdzić szczelność zaworów, bo woda może uciekać wewnętrznie na tackę.

Czy warto naprawiać ekspres, który ma osiem lat?

Zależy od klasy urządzenia i zakresu naprawy. Przy sprzęcie z niższej półki, wycenionym pierwotnie na 1500 zł, naprawa za 500 zł rzadko ma sens ekonomiczny. Przy urządzeniu ze średniej lub wyższej półki, o dobrej dostępności części, ten sam koszt bywa uzasadniony, bo takie konstrukcje pracują często kilkanaście lat.

Co oznacza kawa wypływająca tylko z jednego otworu wylewki?

Najczęściej częściowe zatkanie kanalika rozdzielającego strumień, spowodowane osadem z kawy i tłuszczem. W większości modeli wylewkę da się rozłożyć i przepłukać ciepłą wodą. Jeśli po czyszczeniu problem wraca szybko, warto uruchomić program odtłuszczania układu tabletką czyszczącą.